در این روستا دو طایفه با فامیلی های کوهزاده (کوهزاد) و کمرگرد سکونت دارند.
زبان محلی این روستا زبان فارسی دری پهلوی است که یکی از زیر شاخه های زبان پهلوی باستان می باشد. این زبان در اکثر روستاهای ساوجبلاغ، طالقان، کرج و اشتهارد تکلم می شود و رفته رفته به ورطه فراموشی سپرده می شود.
نمونه ای خرد از این گویش:
آب= او * بشو= برو * جیر= پایین * بیو= بیا * دره= هست * کجه= کجا * گو= گاو *
استام= میله فلزی مورد استفاده در تندورستان * تندورستان= محل پخت نان *
کجه دبی= کجابودی * اشکم= شکم * اونجه= آنجا * اینجه= اینجا * شو= شب *
یال= بچه* کلی = کلید* یالان= بچه ها* اینه رو= این را* نکویی= نیافتی * دار=
درخت* داران= درختان* بودبود= شانه به سر* دال= عقاب* برکر= دیگ* اشکم=
شکم* ببوسی یال= نوزاد نارس* سمب= سم* اسپس= یونجه * و...
نمونه ای از ضرب المثل های محلی:
لسه دست بی عایق= آدم شل و وارفته
گرگ بالان دیده= گرگ دام دیده
گوزن کین جو نون وهانیه= انداختن کارهای ناشایست به گردن دیگران
خدا الش کنه= خدا او را اهل کند.
نمونه ای از چیستان های محلی:
چو نتراشیده نجار نتراشیده، قبای دوته خیاط ندوته، آرد آسیو شده آسیو ندیده= جواب سنجد
ادامه دارد...
